Омилҳои миллаткуши ҷомеаи тоҷик

Дар  ҷаҳони имрўза, ки ҷаҳони манфиатҳост, ҳар давлати миллӣ барои нигоҳ доштани қудрати сиёсӣ, иқтисодӣ, фарҳангӣ ва иҷтимоии худ аз воситаҳои гуногун истифода мекунад. Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки субъекти муносибатҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва фарҳангӣ дар арсаи олам  ба ҳисоб меравад аз равандҳои муосири ҷаҳонӣ ва минтақавӣ дар канор нест. Ҳар ҳодисаву воқеае, ки дар минтақа ба вуқуъ меояд ба кишвари мо низ таъсир мерасонад.

Ихтилофи мазҳабӣ ва паёмадҳои даҳшатбори он

Аз 2 январи соли 2016 то кунун муносибатҳои дипломатии Ҷумҳурии Исломии Эрон ва Арабистони Саудӣ - ду кишвари исломӣ сард гардидааст. Ин сардиҳо, ки заминаи садсолаҳо дорад, бо қатли воиз ва мубаллиғи шиамазҳаби Арабистони Саудӣ Нимр ан-Нимр ба баландтарин дараҷаи худ расидааст, ки иддае аз коршиносон ва низоъшиносони ҷаҳон оқибати онро хатарнок ҳисобида, дар ниҳоят кор гирифтан аз чораҳои низомиро истисно намекунанд.

Гурӯҳи ифротгароии динии муосир ташкилоти динист ё ҳаракати ҳарбию сиёсӣ?

Ифротгароии динӣ ҳамчун тарзи инҳирофи фикрӣ дар дин, дар таърихи тамоми динҳои ҷаҳон ҳамеша ҷой доштаааст. Гоҳо афроди алоҳида ва ҳатто уламои алоҳидаи исломӣ дар фаҳмиши дин ба чунин дидгоҳ ва хулосаҳои тангу ифротӣ гирифтор шуда, тарзи фаҳмиши дигаронро шадидан танқид ва ё тамоман инкор мекарданд.
Аммо масъалаи “гурӯҳҳои ифротгарои динӣ” ё ба истилоҳи маъмулшуда, “гурӯҳҳои ифротгароии динӣ”, ки имрӯз дар Ховари Миёна ва бахшҳои дигари ҷаҳони ислом паҳн шудаанд, бисёр ҷиддитар аз худи падидаи “ифротгароии динӣ” аст.

Равиндранатҳ Тҳакур ва масъалаҳои тарбияи кўдакон

Равиндранатҳ Тҳакур (1861- 1941) аз суханварони бузурги ҷаҳон аст , ки  бо қудрати асрорангези каломи бадеъ, чӣ дар рушду нумўи адабиёти Бангол ва чӣ дар равнақи адабиёту санъати ҷаҳон хидмати арзандае кардааст ва бидуни шак исми ў дар радифи бузургтарин суханварони ҳама асру замонҳо хоҳад монд.   Тҳакур на фақат чун шоир, нависанда, драматург, публитсист, файласуф, оҳангсоз, рассом ва арбоби ҷамъиятии Ҳиндустон маъруф, балки ў нобиғаи нотакрор  буд. 

Гузариш ба тиҷорати электронӣ

Даҳсолаҳо пеш ҳатто ба фикри кас намеомад, ки дар оянда дигар истеъмолкунанда (харидор) барои хариди  ягон  молу  маҳсулот  ва ё хизматрасонӣ ба касе  муроҷиат накарда, ҳатто ба бозор ҳам наравад. Дар баробари  ин  истеҳсолкунанда ва ё фурўшанда низ  барои  фурўш ва ё  таблиғи  молаш  аз саҳар  то бегоҳ  дар бозор  нанишинад. Аммо  акнун  ин  даҳсолаҳо  гузаштанд  ва  бо  пайдо  шудани  мафҳуми «тиҷорати  электронӣ»  чунин  имкон ба вуҷуд  омад. Яъне дар натиҷаи  пешрафти  илму  техника  ва  прогресси  илмӣ-техникӣ  ин  мафҳум  дар амал  татбиқ  карда  шуд.

Пешоҳанги палеонтологони тоҷик

Ҳар нафар дар зиндагӣ ҷойгоҳ ва мавқеи худро дорад. Яке омўзгор асту дигаре муҳаққиқ, саввумӣ муҳандису чаҳорумӣ геолог, панҷумӣ физику шашумӣ математик… Ҳамин тавр, имрўзҳо дар миқёси ҷаҳон зиёда аз ҳазор касбу корҳои гуногун амал мекунанд, ки ҳар як фард мақому манзалат ва обруву нуфузи худро дорад. Як нафар шахсе, ки зиндагияш барои ҷавонону муҳаққиқони ҷавон омўхтанист, доктори илмҳои геология ва минералогия, профессори кафедраи геология ва менеҷменти маъдану техника Ҳакимов Фирдавс Холиқович мебошад.

Страницы

«Ба қуллаҳои дониш»

Нашрияи «Ба қуллаҳои дониш»-и Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бо дастгирии роҳбарият ва ташаббуси котиби ҳизбии ҳамонвақтаи Донишгоҳ (1956), шодравон Абдулатиф Бухоризода таъсис дода шудааст.

Факултетҳо

Донишҷӯи азиз! Барои иттилои бештар ба ихтисосҳои дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буда, ба саҳифаи факултетҳо муроҷиат намоед.

Донишгоҳи ман

Донишгохи миллии Тоҷикистон

Тамос

734025, хиёбони Рудакӣ, ш. Душанбе, Ҷумҳурии Тоҷикистон
Телефон: +992 37 227 08 64
Сайт:
www.dmt.tj
Почта: dmt@dmt.tj